เขียนก่อนนอน...พอดีมองไปบนฟ้าเห็นดาวเยอะเต็มไปหมด คงเป็นเพราะดึกมากแล้ว (ก็ตี3แล้วดิ) อยู่ๆก็นึกถึงคำพูดของใครบางคน...ที่ตอนนี้หายไปไหนก็ม่ายรู้แล้วอ่ะ...เคยถามกันเล่นๆว่า จะมีดาวดวงไหนบ้างหนอที่มันจะหยุดหมุนไม่โครจรไปไหนอีก....( คนถาม...คิดไรอยู่ว๊ะเนี้ย...) ฮึม...ก็ตอบไปว่า (เท่าที่จำได้อ่ะนะ) ....คงไม่มีหรอก...ถ้าดาวดวงนั้นยังอยู่ในระบบ สุริยะจักรวาลอยู่คงต้องหมุนไปเรื่อยๆ แหละนะ แต่ดาวดวงไหนไม่อยากอยู่ในระบบนนี้...ก็คงต้องตกลงมาอยู่บนพื้นดิน โดยที่ไม่ต้องโครจรไปไหนอีกแล้วด้วย...คงเป็นยังกะ ฝนดาวตกไง พอดีวันนี้ไปดูหนัง HAPPY BIRTHDAY มา เห็นในหนังมีฝนดาวตกด้วยก็เลย ตะงิดๆ ทำให้นึกถึงเรื่องราวของฝนดาวตกนี้ขี้นมาอีก...

คนสองคนที่ได้มาอยู่ด้วยกันแล้ว หากมองไปก็คงเหมือนกะดาวที่ไม่อยากหมุน...และก็ไม่อยาก... โครจรไปไหนอีกแล้วอ่ะนะ ฮึ่ม...โชคดีจังว๊ะ... เข้านอนดีกว่า...




เคยบอก.............................

มีคน คนหนึ่งบอกว่า อย่าหาทุกข์มาใส่ตัวเอาไว้เล้ย...คนเราเกิดมาทั้งที่ถ้ามัวแต่อมทุกข์ มันจะมีความสุขกะชีวิตมันได้อย่างไงว๊ะ....ก็จริงนะ ชีวิตคนเรามันก็ไม่ได้มากมายอะไรนี้นา....แต่ที่รู้สึกดีไปกว่านั้น มันเหมือนเป็นกำลังใจที่ช่วยให้ชีวิตที่แสนวุ่นวายบนโลกนี้มันอมยิ้มได้ว๊ะ....แล้วถ้าทุกข์มันมาเมื่อไหร่ จะนึกถึงคนบอกแล้วกันนะ....ขอบคุณ.......



หนาว....10 มค. 52

แปลกใจกับอากาศนะ อะไรก็ม่ายรู้อยู่ดีๆ ก้อหนาวขึ้นมาเฉยเลย
แถมยังเย็นกว่าปรกติอีกอ่ะ.............................

ความหนาวกับผมตอนนี้มันมาได้ถูกจังหวะมาก...,มันเหมือนมาบอกให้ถึงเวลาพัก...พักกับอะไรบางอย่างที่ได้พยายามกับมันมา...ฮึม...สายลมมันชั่งพัดพาความหนาวมา ให้ได้รู้สึกถึงความสูญเสียอะไรบางสิ่งบางอย่างของภายในใจอย่างบอกไม่ถูก....ภายในใจตอนนี้มันคงไม่ต่างอะไรกับสายลมหนาวนี้เท่าไหร่หร๊อก...
สรุปว่าคงเป็นอาการ หนาวที่หัวใจมัง...................

แต่ก็เกิดอาการประหลาดอย่างหนึ่งเหมือนกัน พบว่ามีความอุ่นๆ อยู่ที่ด้านในสุดของความรู้สึก มันเหมือนกับได้รู้สึกว่า ตัวเองปลอดภัยมากขึ้น...

อย่างนี้นี้เอง อย่างที่ใครหลายคนบอก(เฮ้อ ไม่เห็นมีใครบอกเลยสักหน่อย) ว่า การที่ได้ออกไปเจอกับมันมา เราจะโตขึ้นไปอีกก้าว.....(แต่โครตเจ็บอ่ะ)

บอกกับตัวเองดังๆล่ะกันว่า นี้แหละ ใจคน ที่ไม่ใช่ใจของมนุษย์....จำไว้ จำไว้ นะเว้ย....ม่ายด้ายแค้นนะ แต่พอดีเป็นคนจำไรยาก.....กับความเลวร้ายว๊ะ

5 มีนา 52... 2.17

เขียนไรไม่ออก ผิดกับความรู้สึกข้างในใจที่มากมายซะเหลือเกิน....อีกครั้งกับความรู้สึกแบบนี้  เฮ้อ...เขียนไรไม่ออกจิงๆ  นอนนึกต่อในใจเอาก็ได้ว๊ะ....แต่ความรู้สึกหนึ่งที่บ่งบอกได้ชัดเจนว่า โครตคิดถึงเลยว๊ะ...(ถุย นึกว่าจะแน่)